جانفييه
11
نويسنده:
علي اكبر اشعري
1380/10/21
صرفنظر از اين كه آيا زبان فارسيتابع قواعد و دستورالعملهاي خاصي هست كه بر اساس آنها بتوان به توسعه آن مطابق با نيازهاي ناشي از دست آوردهاي جديد بشري انديشيد و واژه سازي كرد يا نه ، نكته ديگري وجود دارد وآن نقش رسانهها در استفاده از واژهها و نيز به عنوان معيار براي درست سخنگفتن و درستانديشيدن است . چراكه به هر حال الفاظ و كلمات نقش مهمي در نحوه تفكر و انديشه آدمي دارند . امروز رسانه ها به دليل ارتباط مستمر با مخاطبين خود به صورت يك مونس و همدم براي آن ها در آمده اند ؛ مونسي كه كلمات را مطابق سليقه اعضاي تحريريه ـ صرف نظر از درستي و نادرستي آنها ـ در قالبهاي جذاب و موردعلاقه مخاطب كنار هم ميچينند و در اختيار او قرار ميدهند و ادبيات و نحوه بهكارگيري كلمات و واژه ها را به او ميآموزند . اين نقش از سوي رسانهاي چون تلويزيون حائز اهميت بيشتري است ؛ چرا كه بخشي از مفاهيم نه فقط از طريق كلمات و واژه هايي كه بر زبان رانده ميشوند ، بلكه حتي از طريق حالتي كه گويندگان سخن اعم از بازيگران و مجريان، در چهره و يا ساير اندام هاي خود ظاهر ميسازند ، انتقال مييابد .
بنابراين رسانهها در صورت استفاده و بهكارگيري درست كلمات و واژه ها ونيزجملهسازيصحيحميتوانند به گسترش زبان فارسي و فرهنگ درست سخن گفتن و نيز توانا سازي افراد به انتقال مفاهيم ذهني در قالب كلمات و جمله ها و احيانا بهرهگيري درست از حركات اندام ها، هنگام سخن گفتن ـ در مورد تلويزيون ـ بپردازند . و هر گونه بياعتنايي در اين مورد ، زبان را كه يكي از عناصر اصلي فرهنگ جامعه است دچار آشفتگي و تشتت ميكند كه اين به هم ريختگي ، تاثير منفي بر هويت فرهنگي جامعه ميگذارد .
هرچند توضيح در مورد آنچه امروز در رسانه هاي ما اعم از راديو و تلويزيون و مطبوعات مي گذرد در حوصله اين مختصر نيست ، ليكن به طور كلي ميتوان گفت از يك سو رسانههاي راديو وتلويزيون ما عليرغم دغدغه مديران آنها و وجود نهاد ناظري چون شوراي گسترش زبان فارسي ، از همه ظرفيت خود به خوبي استفاده نميكنند و در مورد رسانه هاي مكتوب به ويژه رسانه هاي مشهور به زرد متاسفانه نه تنها فاقد دقت در درست نويسي هستند ، بلكه گاهي با به كار بردن الفاظ و كلمات نا مناسب و سخيف، اين گونه واژهها و اصطلاحات را وارد محاورات روزمره مردم مي كنند .