ديسمبر
28
نويسنده:
علي اكبر اشعري
1381/10/07
سروش هفتگي. شماره1110. تاريخ 7/10/1381. حرف نخست
كدام بهتراست ؟
اين كه فرزندان در خانواده ، رفتار خود را مطابق سليقه پدر و مادر تنظيم كنند و وقتي چشم آنها را دور ديدند به رفتاري متفاوت دست بزنند ، يا اين كه با اعتماد به پدر و مادر رفتار عادي حود را بروز دهند و اين فرصت براي والدين بوجود بيايد تا با شناخت جنبههاي مثبت و منفي رفتار فرزند به تقويت و اصلاح آن بينديشند؟
يا در مدرسه، دانش آموزان آنطور كه اولياي مدرسه ميپسندند عمل كنند ولي وقتي از مدرسه خارج ميشوند رفتاري متفاوت داشته باشند، يا اين كه دانشآموزان با احساس آزادي و بدون دغدغه مراقبتهاي پنهان و آشكار رفتار كنند و مربيان چون طبيبي چنانچه خللي در رفتار آنها مشاهده كردند در خلال برنامههاي تربيتي به چارهجويي برآيند؟
يا در جامعه، مردم در مقابل چشم ضابطان قانون مطابق مقررات عمل كنند و دور از نظر آنها قوانين و مقررات را زير پا بگذارند، يا اينكه با احترام به قوانين و مقررات اجنماعي بهعنوان يك ميثاق ملي كه خود نيز در شكلگيري آن نقش داشتهاند، و بدون دغدغه از مجازات ها و محروميت هاي اجتماعي رفتار كنند و كارگزاران آموزشي و فرهنگي ضمن آموزش صريح قوانين و مقررات به شناسايي آسيبهاي اجتماعي بپردازند و براي پيشگيري و درمان اقدام كنند؟
در بينش اسلامي صرفنظر از ارزش ذاتي و فايده مترتب بر عمل ، قيمت هرعمل به ميزان اخلاص نيت فاعلآن بستگي دارد ـ انَّماالاعمال بالنّيات ـ و ـ الا للهالدين الخالص.
بنابراين اگر يكي از وظايف نهادها و دستگاههاي تعليم و تربيت اصلاح رفتار اجتماعي است ، بايد به اين واقعيت نيك بينديشند كه رفتار اصلاح شدهاي ارزشمند است كه فارغ از ترس از نگاههاي شماتتآميز اين و آن و مجازات قانون و محروميتهاي اجتماعي شكل گيرد.
پس نهادهاي تربيتي جامعه اعم از خانواده و مدرسه و دانشگاه و . . . و رسانههاي گروهي وظيفه دارند مروج تفكر اصلاح نيات و انديشهها و نه ظاهر اعمال باشند؛ به نحوي كه هر فرد در هر اقدام، در انديشه چرائي و انگيزه كار بين خود و خدايش باشد تا علاوه بر فايده اين دنياييمترتب بر آن، در سير الياللهي او نيز يك گام به پيش محسوب گردد.. در حالي كه در غير اين صورت و توجه صرف به اصلاح ظاهر رفتارها جامعه گرفتار بلاي مهلك ريا و نفاق ميگردد.